معدن؛ ابزار قدرت
به گزارش معدن۲۴، در عصر حاضر، زنجیرههای تأمین جهانی در حال بازطراحی هستند و کشورها به دنبال کاهش وابستگی خود به منابع خارجی میباشند. این تغییرات به ویژه در زمینه انرژیهای نو، خودروهای برقی، اقتصاد دیجیتال و توسعه هوش مصنوعی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. دسترسی پایدار به مواد معدنی، به عنوان یکی از ارکان اصلی این تحولات، نقش کلیدی در امنیت اقتصادی و سیاسی کشورها ایفا میکند. در این راستا، ایران به عنوان کشوری با پتانسیلهای معدنی غنی، نیازمند سیاستگذاریهای هوشمند و تابآور در حوزه معدن است.رقابت بر سر منابع معدنی و مسیرهای دسترسی به آنها یکی از عوامل تعیینکننده در منازعات جهانی است. اختلالات اخیر در زنجیرههای تأمین نشان داد که کشورها بدون دسترسی پایدار به مواد اولیه، در مواقع بحرانی دچار مشکلات جدی میشوند. برای کشوری مانند ایران که در منطقهای پرتنش قرار دارد، طراحی سیاستگذاری معدنی با نگاه تابآوری ضروری است.
* الزامات موفقیت در حوزه معدن
برپایه این گزارش، «سرمایهگذاری پایدار در آموزش و پژوهش کاربردی به منظور ارتقای دانش فنی و فناوریهای نوین»، «پیوند ساختاریافته دانشگاه و صنعت برای ایجاد راهحلهای عملی و موثر» و همچنین «سیاستگذاری مبتنی بر داده و تحلیل برای اتخاذ تصمیمات هوشمندانه و پایدار» الزامان موفقیت در حوزه معدن را تشکیل میدهند.
در این راستا، دانشگاهها باید به موتور راهبردسازی معدن کشور تبدیل شوند و تحلیلهای لازم را برای سیاستگذاران ارائه دهند.
همچنین تربیت مهندسانی که توانایی تصمیمگیری فنی با توجه به ابعاد اقتصادی، محیطزیستی و ایمنی را داشته باشند، ضروری است.
خاطرنشان میشود پروژههای مشترک مسئلهمحور و آزمایشگاههای مشترک میتوانند به افزایش بهرهوری و کاهش ریسک سرمایهگذاری کمک کنند. * پیشنهادهای عملی برای بهبود پیوند دانشگاه، صنعت و سیاستگذاری۱. ایجاد شبکه ملی پروژههای مشترک دانشگاه–صنعت معدن.۲. تعریف پایاننامههای مسئلهمحور با حمایت مالی صنعت.۳. راهاندازی مراکز نوآوری معدنی در قطبهای دانشگاهی.۴. تشکیل اتاقهای فکر سیاستگذاری معدنی با حضور اساتید، مدیران صنعتی و نهادهای حاکمیتی.۵. طراحی مشوقهای مالیاتی برای شرکتهای سرمایهگذار در پژوهش کاربردی.
بر اساس این گزارش، برای تبدیل پتانسیل معدنی ایران به قدرت بالفعل ملی، نیازمند ساخت دانش مسئلهمحور، صنعت نوآور و سیاستگذاری هوشمند هستیم. آینده معدن ایران نه تنها در دل زمین بلکه در کیفیت رابطه میان دانشگاه و صنعت رقم خواهد خورد. با ایجاد همکاریهای مؤثر و پایدار میان این سه ضلع، میتوان به رشد صنعتی، اشتغال پایدار و صادرات ارزشافزا دست یافت.پایان خبر/////