فولاد اوکسین اوت شد
معدن۲۴: فولاد اکسین خوزستان که سال گذشته در جمع ۱۰۰ شرکت برتر ایران قرار گرفته بود، حالا از این فهرست حذف شده است؛ حذفی که بیش از آنکه حاصل یک اتفاق مقطعی باشد، نتیجه انباشت ضعفهای ساختاری، تصمیمات ناکارآمد و ناتوانی در تبدیل مزیت به سود پایدار است.
بررسی عملکرد فولاد اکسین نشان میدهد شوکهای بیرونی نظیر تحریمها، محدودیتهای انرژی و نوسانات بازار، اگرچه بر کل صنعت فولاد اثرگذار بودهاند، اما در مورد فاکسین نقش «بهانه» را بازی میکنند نه «دلیل اصلی». بسیاری از شرکتهای فولادی در همین شرایط سخت، توانستهاند جایگاه خود را حفظ یا حتی تقویت کنند؛ موضوعی که ضعف در مدیریت چالشها را در فولاد اکسین پررنگتر میکند.
از منظر تولید، اگرچه فولاد اکسین در برخی مقاطع عملکردی بهتر از تعدادی از رقبا داشته، اما هزینههای بالای تولید و سطح پایین بهرهبرداری از ظرفیت، عملاً این مزیت نسبی را خنثی کرده است. شرکتی که قرار بود با تولید محصولات خاص و استراتژیک، بازیگر متفاوت بازار باشد، در عمل گرفتار ساختار پرهزینه و بازدهی محدود شده است.
وابستگی شدید به تأمین اسلب نیز به یکی از گلوگاههای اصلی فولاد اکسین تبدیل شده است؛ وابستگیای که فشار مستقیم بر نقدینگی و سرمایه در گردش وارد کرده و انعطافپذیری مالی شرکت را کاهش داده است. در شرایطی که مدیریت زنجیره تأمین به یک مزیت رقابتی در صنعت فولاد بدل شده، فاکسین همچنان اسیر تأمین ناپایدار مواد اولیه است.
در حوزه صادرات، هرچند آمارها از رشد کمی صادرات حکایت دارد، اما واقعیت تلخ این است که کیفیت، تنوع و ارزشافزوده محصولات صادراتی در سطحی نیست که بتواند افت درآمد داخلی و افزایش هزینهها را جبران کند. صادراتی که صرفاً عدد را بالا ببرد اما سود نسازد، نه موفقیت است و نه راه نجات.
مجموع این عوامل در نهایت به کاهش درآمد، افت کیفیت سود و خروج فولاد اکسین از جمع ۱۰۰ شرکت برتر ایران منجر شده است؛ خروجی که زنگ خطر جدی برای مدیران ارشد این شرکت به شمار میرود.
بررسی عملکرد فولاد اکسین نشان میدهد شوکهای بیرونی نظیر تحریمها، محدودیتهای انرژی و نوسانات بازار، اگرچه بر کل صنعت فولاد اثرگذار بودهاند، اما در مورد فاکسین نقش «بهانه» را بازی میکنند نه «دلیل اصلی». بسیاری از شرکتهای فولادی در همین شرایط سخت، توانستهاند جایگاه خود را حفظ یا حتی تقویت کنند؛ موضوعی که ضعف در مدیریت چالشها را در فولاد اکسین پررنگتر میکند.
از منظر تولید، اگرچه فولاد اکسین در برخی مقاطع عملکردی بهتر از تعدادی از رقبا داشته، اما هزینههای بالای تولید و سطح پایین بهرهبرداری از ظرفیت، عملاً این مزیت نسبی را خنثی کرده است. شرکتی که قرار بود با تولید محصولات خاص و استراتژیک، بازیگر متفاوت بازار باشد، در عمل گرفتار ساختار پرهزینه و بازدهی محدود شده است.
وابستگی شدید به تأمین اسلب نیز به یکی از گلوگاههای اصلی فولاد اکسین تبدیل شده است؛ وابستگیای که فشار مستقیم بر نقدینگی و سرمایه در گردش وارد کرده و انعطافپذیری مالی شرکت را کاهش داده است. در شرایطی که مدیریت زنجیره تأمین به یک مزیت رقابتی در صنعت فولاد بدل شده، فاکسین همچنان اسیر تأمین ناپایدار مواد اولیه است.
در حوزه صادرات، هرچند آمارها از رشد کمی صادرات حکایت دارد، اما واقعیت تلخ این است که کیفیت، تنوع و ارزشافزوده محصولات صادراتی در سطحی نیست که بتواند افت درآمد داخلی و افزایش هزینهها را جبران کند. صادراتی که صرفاً عدد را بالا ببرد اما سود نسازد، نه موفقیت است و نه راه نجات.
مجموع این عوامل در نهایت به کاهش درآمد، افت کیفیت سود و خروج فولاد اکسین از جمع ۱۰۰ شرکت برتر ایران منجر شده است؛ خروجی که زنگ خطر جدی برای مدیران ارشد این شرکت به شمار میرود.