حمله به ابرفولادسازان و اثرات جانبی
معدن۲۴:در پی تجاوز هوایی آمریکا و اسرائیل، زیر ساخت های غیر نظامی زیر رگبار حمله قرار گرفت؛ جنایتی در صحنه جنگ که با زیر پا گذاشتن خط قرمزها، مجتمع فولاد خوزستان و فولاد مبارکه اصفهان را مورد حمله قرار داد.
صنعت فولاد در سراسر جهان بعنوان ستون فقرات و مادر صنایع هر کشور محسوب میشود. ایران جزو بزرگترین تولیدکنندگان فولاد جهان است و سهم قابل توجهی در صادرات و ارزآوری کشور دارد؛ بنابراین هرگونه آسیب به این شریان حیاتی، اقتصاد کشور را هدف قرار می دهد.
با توجهبه حمله به دو فولادسازی اصلی کشور میتوان برخی احتمالات را برای این عملیات مدنظر قرار داد.
اول اختلال در خط تولید، اتلاف ظرفیت تولید و سرمایه گذاری های انجام شده و ایجاد اختلال و بعضا توقف تولید شرکتهای فولادسازی در واقع اثر دومینویی در زنجیره تأمین فولاد ایجاد می شود؛ آسیب و توقف فعالیت فولادسازی ها کاهش فروش کنسانتره و افزایش موجودی انبارها، کاهش فعالیت کارخانه های گندله سازی و تولیدکنندگان آهن اسفنجی و همچنین بخش معادن سنگ آهن را بدنبال دارد.
در حال حاضر فولاد مبارکه به عنوان یکی از بزرگترین فولادسازان جهان تولید بیش از ده میلیون تنی محصولات فولادی را دارد که خود نیازمند حجم عظیمی از مواد اولیه زنجیره فولاد است. علاوه بر این فولاد خوزستان نام بزرگترین صادر کننده فولاد ایران را یدک می کشد که این فولادساز تولید نزدیک به هشت میلیون تن کنسانتره سنگ آهن را داراست.
دوم در صورت ادامه این سبک حملات ددمنشانه ایجاد ترس در شبکه صنعتی کشور و درنتیجه آسیب به ساختار تولید صنایع مادر مثل فولاد و در ادامه صنایع دیگری چون خودروسازی، ساختمان و لوازم خانگی که وابسته به صنعت فولاد هستند نیز تحت تاثیر قرار خواهند گرفت. حملات به مجتمع فولاد خوزستان و فولاد مبارکه، فضایی استرس زا در صحنه تولید و ادامه حیات برای دیگر فولادسازی ها و سایر صنایع رقم می زند که هر لحظه امکان دارد تحت حمله قرار بگیرند.
سوم بنظر میرسد این مدل حملات ممکن است عملیات فریبی باشد تا توجه بخش های پدافندی و نظامی از حوزه نفت و گاز و انرژی به بخش صنایع مادر جلب شود و کمین برای حمله به زیرساختهای انرژی باشد.
در اینجا لازم است به هر دو بخش انرژی و صنعت توجه ویژه شود. دقت نظر در شرایط تداوم شرایط تولید با رعایت استانداردهای شرایط اضطرار و لزوم رعایت پروتوکلهای ایمنی و امنیتی در راستای حفظ جان نیروی انسانی و نیز ادامه تولید بمنظور رفع نیازهای جاری کشور. این فرایند نیازمند تشکیل اتاق فکر فوری در بالاترین نهاد و برنامه ریزی دقیق با اخذ نظر مدیران عامل واحدهای تولیدی میباشد.