فولاد اینگونه است…
« به مناسبت ۲۵ فروردین روز ملی منابع انسانی »
مالک شیخی
معدن۲۴:آغازین روزهای بهار امسال، درخت تنومند صنعت ایران مورد هجوم زمستان قرار گرفت. فولاد مبارکه را میگویم که دشمن فکر میکرد در همین ۳۵۰۰ هکتار محصور شده است؛ غافل از اینکه فولاد مبارکه یک کارخانه تولید فولاد نیست، بلکه یک ذهنیت سازنده است، فولاد مبارکه یک شیوه تفکر و جهانبینی است. جهان بینیِ ساختن برای ماندن. پارادایمی از ارادههای سخت. کارخانهای که نه به سبب سیم و سازه و فناوریاش، بلکه بخاطر آدمهایش و مغزهایی که آن را راهبری کردهاند و میکنند به «فولاد مبارکه» مشهور شده است. خطای راهبردی دشمن آن بود که فولاد مبارکه را با تناژ و رکورد و اعداد سنجیده بود، حال آنکه اینها کاهی از گندمزار حاصلخیزِ دشتِ مبارکه هم نیست.
اسفندماه سال گذشته بود که فولاد مبارکه به سبب منابع انسانیِ بالغ خود، بالاترین نشانِ ارزیابی منابع انسانی کشور را از آن خود کرد و پیشتر از آن مفتخر به دریافت جایزه سازمان دانشی آسیا شد و بالاترین رکورد آموزش سازمانی را در بین کل سازمانهای ایرانی به سبب اندوخته آموزش کارکنانش در سال ۱۴۰۴ ثبت کرد. اهل فن میدانند که اینها مشتی لوح تقدیر و تندیس شیشهای مرسوم در فضای برخی همایشهای فرمایشی نیست. این افتخارات حاصل ارزیابیهای سختگیرانه، صحهای بوده بر آنچه در مقدمه گفته شد. اینکه فولاد مبارکه منظومهی فهمیست که در ذهن کارکنان آن جرقه میزند و جهان را میسازد. اینجا هر ذهن خلاق، یک فولاد مبارکه است و چطور دشمن میتواند ۳۰ هزار فولاد مبارکه را به عدد کارکنان این کارخانه، بمباران کند؟
حالا به بهانه ۲۵ فروردین که به نام روز گرامیداشت عطار نامگذاری شده و از سویی به پاس زحمات متخصصان حوزه منابع انسانی، به «روز منابع انسانی» نیز در ایران مشهور شده است، شایسته است فولاد مبارکه را آنگونه که عطار نیشابوری فرمود تشریح کنیم.
در «منطقالطیر» اثر مشهور عطار، سفر عرفانی پرندگان بهسوی سیمرغ از هفت وادی (هفت مرحله سلوک معنوی) تشکیل میشود. این مراحل ستون فقرات روایت و بیانگر مسیر کمال انسانیاند.
در آخرین مرحله از هفت وادی (طلب، عشق، معرفت، استغنا، توحید، حیرت) که به «وادی فنا» مشهور است، سالک به تهیشدگی کامل از خود و هستی موهوم میرسد و در مطلوب خود فانی میشود. در این وادی است که پرندگان باقیمانده به «سیمرغ» میرسند و درمییابند که سیمرغ همان «حقیقت وجودی» خودشان است. آنگونه که ما نیز معتقدیم فولاد مبارکه نه در یک ترکیب وصفی، بلکه حقیقت وجودی آدمهای آن است. فولاد تنها در کوره شکل نمیگیرد، بلکه با اراده انسانهاست که سخت میشود و آدمِ سرسخت میخواهد تا روبهروی رقص جوشانِ فولادِ مذاب، معاشر آتش و گرما باشد. فولاد اینگونه است.
فولاد نمیشکند، نرم میشود، ذوب میشود اما دوباره سخت میشود. با اطمینان میگوییم، فولاد سخت میشود. فولاد اینگونه است.
📍 بیست و پنجمین روز از سالِ جنگِ سوم تحمیلی