رضا شهرستانی، عضو هیأت مدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی:
تولید فولاد امسال به ۲۵ میلیون تن کاهش مییابد / شرکتهای خارجی تمایلی برای خرید فولاد ایران ندارند
معدن ۲۴:تولید فولاد کشور در سال جاری تحت تأثیر مجموعهای از عوامل از جمله محدودیتهای انرژی، افزایش هزینههای تولید و رکود بازار داخلی با کاهش قابل توجهی روبهرو شده است. آیا صنعت فولاد ایران در چنین شرایطی توان حفظ ظرفیت تولید و احیای بازارهای صادراتی خود را دارد؟
صنعت فولاد ایران این روزها در تقاطع چند بحران همزمان قرار گرفته است؛ بحرانی که تنها به افزایش هزینههای تولید یا افت تقاضا محدود نمیشود و از اختلال در زنجیره تأمین تا محدودیتهای انرژی و دشوارتر شدن مسیرهای صادراتی را در بر میگیرد. مجموعه این عوامل، یکی از مهمترین صنایع کشور را در شرایطی قرار داده که فعالان آن از کاهش ظرفیت تولید و تضعیف بازارهای داخلی و خارجی سخن میگویند.
در حالی که فولادسازان هنوز با تبعات ناترازی انرژی و چالشهای مزمن تولید دستوپنجه نرم میکنند، تحولات اخیر و تشدید مشکلات تجاری و ارزی نیز بر پیچیدگی شرایط افزوده است. حالا این پرسش مطرح است که چشمانداز تولید و صادرات آن تا پایان سال چگونه خواهد بود؟
حدود یکسوم ظرفیت تولید صنعت فولاد از مدار خارج شده است / بازگشت کامل به شرایط عادی، بین دو تا سه سال زمان نیاز دارد
در همین زمینه رضا شهرستانی، عضو هیأتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی، با اشاره به افت محسوس تولید در صنعت فولاد به تجارتنیوز گفت: حدود یکسوم ظرفیت تولید این صنعت از مدار خارج شده است. با این حال، نشانههایی از بازگشت تدریجی واحدها به چرخه تولید دیده میشود. این روند زمانبر خواهد بود و برآوردها نشان میدهد بازگشت کامل به شرایط عادی، بین دو تا سه سال زمان نیاز دارد.
واحدهایی که همچنان به فعالیت خود ادامه میدهند با جهش شدید قیمت مواد اولیه مواجه هستند / هزینهها در بخش ذوب تا چهار برابر افزایش یافته است / قیمت برق از ابتدای سال تاکنون حدود سه برابر شده است
وی با تأکید بر فشار فزاینده هزینههای تولید بیان کرد: واحدهایی که همچنان به فعالیت خود ادامه میدهند با جهش شدید قیمت مواد اولیه مواجه هستند. به عنوان نمونه، هزینهها در بخش ذوب تا چهار برابر افزایش یافته است. از سوی دیگر، شرکتهای توزیع برق نیز بهصورت عطفبهماسبق تعرفهها را اصلاح کردهاند و قیمت برق از ابتدای سال تاکنون حدود سه برابر شده است.
کاهش مصرف فولاد به وضوح قابل مشاهده است
شهرستانی با اشاره به چالشهای حوزه انرژی تشریح کرد: در صنعت فولاد، دستکم ۲ هزار مگاوات از مصرف برق کاهش یافته و این ظرفیت میتوانست در اختیار سایر واحدهای تولیدی قرار گیرد، اما چنین اتفاقی رخ نداده است. در عین حال، محدودیتهای تأمین برق همچنان یکی از موانع جدی تولید به شمار میرود.
او با اشاره به اختلال در زنجیره تأمین مواد اولیه اظهار کرد: بخشی از اقلام وارداتی که پیشتر بهراحتی تأمین میشد، اکنون با دشواری و بهصورت قطرهچکانی وارد کشور میشود. با این وجود از سوی دیگر بازار داخلی نیز با رکود قابل توجهی دستوپنجه نرم میکند و کاهش مصرف فولاد بهوضوح قابل مشاهده است.
هرچند افزایش هزینهها موجب رشد قیمتها شده، اما بازار کشش لازم برای پذیرش این قیمتها را ندارد / رکود، بازار فولاد را بیجان کرد
فعال صنعت فولاد توضیح داد: هرچند افزایش هزینهها موجب رشد قیمتها شده، اما بازار کشش لازم برای پذیرش این قیمتها را ندارد. فعالان اقتصادی در انتظار روشن شدن سرنوشت مذاکرات و تحولات سیاسی هستند و تصمیمگیریهای خود را بر همان اساس به تعویق انداختهاند.
عضو هیأتمدیره انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی با اشاره به سیاستهای صادراتی عنوان کرد: در مقطعی صادرات فولاد ممنوع شد، اما به دلیل رکود بازار داخلی و نیاز کشور به ارزآوری، این محدودیتها برداشته شد. با این حال، مشکلات ارزی همچنان پابرجاست و تقاضای داخلی نیز به سطح سالهای گذشته بازنگشته است.
تولید فولاد کشور تا پایان امسال احتمالا به حدود ۲۵ میلیون تن برسد / سال گذشته میزان تولید حدود ۳۲ میلیون تن بود
او در ادامه تصریح کرد: به نظر میرسد تولید فولاد کشور تا پایان امسال به حدود ۲۵ میلیون تن برسد؛ این در حالی است که سال گذشته میزان تولید حدود ۳۲ میلیون تن بود. البته این احتمال وجود دارد که رقم نهایی حتی اندکی کمتر از این میزان باشد.
صادرات زیر سایه جنگ و بیاعتمادی افت کرد
شهرستانی با اشاره به تضعیف بازارهای صادراتی فولاد تأکید کرد: صادرات نیز از رونق چندانی برخوردار نیست. از یک سو بهدلیل شرایط ناشی از جنگ و موانع ایجادشده در مسیرهای حملونقل دریایی، امکان صادرات از مبادی جنوبی کشور با محدودیت مواجه شده و از سوی دیگر، بسیاری از شرکتهای خارجی تمایل گذشته را برای همکاری با طرفهای ایرانی ندارند.
وی در پایان با تأکید بر تشدید مشکلات نقلوانتقال مالی خاطرنشان کرد: مسیرهایی که پیشتر برای تسویه مبادلات مورد استفاده قرار میگرفت از جمله ترکیه و دبی، مسدود شدهاند و سطح اعتماد میان خریداران خارجی و تولیدکنندگان ایرانی کاهش یافته است. در گذشته بخشی از مبلغ معامله بهصورت پیشپرداخت و مابقی پس از بارگیری و ارسال کالا تسویه میشد، اما اکنون طرفهای خارجی تنها در صورت پذیرش ریسک بالاتر یا وجود سابقه همکاری و شناخت متقابل، حاضر به انجام معامله هستند.