آخرین اوضاع تولید فولاد در منطقه خلیج فارس
معدن ۲۴:کارخانههای فولاد کشورهای شورای همکاری خلیج فارس (GCC) در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ با شرایط عملیاتی دشوارتری روبهرو شدند؛ بهگونهای که تولید فولاد خام تحت تأثیر ضعف عوامل بنیادی بازار، کاهش تقاضا و ادامه عدم قطعیت در زنجیره تأمین، اندکی کاهش یافت. اگرچه بیشتر تولیدکنندگان توانستند فعالیت نسبتاً باثباتی را حفظ کنند، اما افت محسوس تولید در ماه ژوئن نشان میدهد که انضباط تولید در سراسر منطقه پررنگتر شده است.
به گزارش استیل پرایس،بر اساس آمار Worldsteel، مجموع تولید فولاد خام شش کشور عضو GCC در فاصله ژانویه تا ژوئن ۲۰۲۶ به ۱۰.۲ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۰.۵ درصد کاهش نشان میدهد. عملکرد کشورها متفاوت بود؛ افزایش تولید قطر بخشی از کاهش تولید سایر تولیدکنندگان بزرگ منطقه را جبران کرد.
عربستان سعودی، بزرگترین تولیدکننده فولاد خام منطقه، در نیمه نخست سال با ۳ درصد کاهش تولید، حدود ۴.۸ میلیون تن فولاد خام تولید کرد. تولید امارات نیز با ۱.۷ درصد کاهش به ۱.۸ میلیون تن رسید. عمان تقریباً در سطح سال گذشته باقی ماند و تولید آن با ۰.۷ درصد کاهش به ۱.۵۱ میلیون تن رسید. تولید بحرین با ۳.۳ درصد افت به ۵۹۰ هزار تن کاهش یافت، در حالی که کویت با ۱۵.۸ درصد افت و تولید ۴۷۰ هزار تنی، شدیدترین کاهش منطقه را ثبت کرد.
در مقابل، قطر همچنان عملکردی بهتر از سایر تولیدکنندگان منطقه داشت و تولید فولاد خام این کشور با ۳۲.۱ درصد رشد به ۱.۰۱ میلیون تن رسید. در نتیجه، قطر تنها کشور GCC بود که در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ نسبت به سال گذشته افزایش تولید را ثبت کرد.
آمار ماه ژوئن نشان میدهد شرایط عملیاتی منطقه بیش از پیش تضعیف شده است. تولید فولاد خام کشورهای GCC در ژوئن با ۱۰.۵ درصد کاهش سالانه به ۱.۶ میلیون تن رسید و بیشتر تولیدکنندگان افت عملکرد را گزارش کردند. عربستان سعودی و امارات بیشترین سهم را در این کاهش داشتند که نشاندهنده محدودیتهای قابل توجه لجستیکی و اختلال در زنجیره تأمین است.
به گفته فعالان بازار، ضعف عملکرد ژوئن ناشی از ترکیبی از رکود فصلی تقاضا، کاهش مصرف فولاد در منطقه و تلاش تولیدکنندگان برای تطبیق عرضه با نیاز بازار بوده است. همچنین، فضای فعالیت تحت تأثیر تنشهای ژئوپلیتیکی قرار دارد؛ از جمله نگرانی نسبت به احتمال تشدید دوباره تنشهای نظامی میان ایالات متحده و ایران و ادامه حملات حوثیها به کشتیهای تجاری در دریای سرخ. هرگونه وخامت بیشتر اوضاع امنیتی منطقه میتواند بار دیگر جریان تأمین مواد اولیه را مختل کرده، هزینه حملونقل را افزایش دهد و تأمین مواد اولیه را، بهویژه برای تولیدکنندگان وابسته به واردات، دشوارتر کند. از این رو، افت تولید در ژوئن ممکن است علاوه بر رکود فصلی، نشانهای اولیه از اتخاذ سیاست تولید محتاطانهتر در آستانه نیمه دوم سال ۲۰۲۶ نیز باشد.