قفلشدگی صنایع فولاد در چنبره ایریتک؛ ۲ میلیارد یورو سرمایه ملی قربانی «پیشرفت یکدرصدی»
معدن۲۴- در حالی که اقتصاد کشور نیازمند جهش تولید و تکمیل طرحهای کلان صنعتی است، عملکرد شرکت «ایریتک» در مدیریت پروژههای فولادی به یک فاجعه مدیریتی بدل شده است. بررسیها نشان میدهد این شرکت با در گروگان گرفتن حدود ۲ میلیارد یورو از سرمایههای ملی، به میانگین پیشرفت فاجعهبار یک درصد در سال رسیده است؛ وضعیتی که برخی پروژهها را به پروژههای «۱۶ ساله» تبدیل کرده و عملاً توان عملیاتی صنایع مادر را فلج کرده است.
به گزارش معدن۲۴، گزارشهای مستند از وضعیت پروژههای واگذار شده به شرکت ایریتک، تصویری از بینظمی ساختاری و سوءمدیریت عمیق را به نمایش میگذارد. در حالی که انتظار میرفت پروژههای استراتژیک فولادی با سرعت و دقت به بهرهبرداری برسند، عملکرد ایریتک نه تنها موجب تاخیرهای چندساله شده، بلکه به دلیل عدم تناسب پیشرفت فیزیکی با هزینههای انجام شده، سوالات جدی درباره نحوه تخصیص منابع ایجاد کرده است.
نماد ناکارآمدی: از پروژههای ۱۶ ساله تا «صفر درصد» پیشرفت
وضعیت پروژههای این شرکت نشاندهنده یک بحران مدیریتی تمامعیار است. در حالی که پروژه فولادسازی قائنات با گذشت ۱۶ سال (آغاز از اسفند ۸۶) هنوز به سرانجام نرسیده و در عدد ۹۴.۹ درصد فیزیکی متوقف مانده، پروژههای جدیدتر نیز سرنوشتی بهتر ندارند.
بهعنوان نمونهای از رکود مطلق، پروژه «نورد میلگرد شاخه و کلاف فولاد میبد» که بیش از یک سال از کلنگزنی آن میگذرد، همچنان در عدد «صفر درصد» پیشرفت درجا میزند؛ موضوعی که نشاندهنده فقدان اراده اجرایی در این شرکت است.
نقطه کور مالی و فنی
آنچه در این آمارها بیش از هر چیز خودنمایی میکند، شکاف عمیق بین هزینههای تزریق شده و خروجی عملیاتی است. در برخی پروژهها نظیر «افزایش ظرفیت احیا مدول F مبارکه»، اختلاف فاحش بین پیشرفت مالی و فیزیکی، شائبههای مدیریتی را تقویت کرده است.
این رویه ایریتک در حالی ادامه دارد که هر روز تأخیر در این پروژهها، به معنای از دست رفتن فرصتهای صادراتی، بیکاری نیروی کار و افزایش هزینههای تمام شده برای صنعت فولاد کشور است. سؤال اصلی اینجاست: نهادهای ناظر تا چه زمانی قصد دارند نظارهگر «قفلشدگی» این حجم عظیم از سرمایههای ملی در چنبره ایریتک باشند؟
ادامه این روند، نه تنها اعتماد عمومی و صنعتی را به توان فنی این شرکت از بین برده، بلکه ضربهای مهلک به پیکره تولید صنعتی کشور وارد کرده است که جبران آن سالها زمان و هزینه مضاعف میطلبد.
پایان خبر/////