انرژی گران فولاد را از نفس انداخت
معدن۲۴: هزینه انرژی در صنعت فولاد طی ماههای اخیر به یکی از عوامل مهم فشار بر تولید تبدیل شده است. بررسی نرخهای برق و گاز نشان میدهد مسئله برای فولادسازان تنها افزایش قیمت نیست؛ بلکه تأمین ناپایدار انرژی نیز در کنار هزینههای بالاتر، معادله تولید را پیچیدهتر کرده است.
در تابستان، برق اختصاصیافته به برخی مجتمعهای بزرگ فولادی تنها ۶ تا ۱۵ درصد دیماند قراردادی آنها بوده است. همزمان، سقف قیمت برق در بورس انرژی به ۱۶ هزار و ۷۰۰ تومان به ازای هر کیلوواتساعت رسید و میانگین قیمت برق آزاد در تیر و مرداد ۱۰ هزار و ۳۵۴ تومان ثبت شد. بهای مؤثر برق پرداختی برخی شرکتهای فولادی در مرداد نیز بین ۹ هزار و ۱۲۶ تا ۱۰ هزار و ۲۷۷ تومان اعلام شده است.
بر مبنای نرخ ارز مورد استفاده در این محاسبات، هزینه مؤثر برق فولاد ایران به حدود ۶ تا ۶.۸ سنت و سقف معاملات به حدود ۱۱ سنت در هر کیلوواتساعت میرسد. مقایسه این ارقام با نرخهای اعلامشده در کشورهایی مانند کویت، قطر، عربستان، روسیه و امارات، نشان میدهد فولاد ایران از مزیت مشخصی در هزینه برق برخوردار نیست. در عمل، فولادسازان ایرانی هم هزینه بالای انرژی را میپردازند و هم با محدودیت در تأمین آن روبهرو هستند.
در گاز نیز نرخ پایه مصرف فولاد از ۱۰ هزار و ۷۷۴ تومان در فروردین به ۱۵ هزار و ۹۲۴ تومان در مرداد رسید؛ افزایشی حدود ۴۸ درصدی. با احتساب هزینههای جانبی، نرخ نهایی گاز به ۲۱ هزار و ۵۲۲ تومان در هر مترمکعب رسید که در محاسبات انجامشده معادل حدود ۱۴ سنت است. این رقم نیز بالاتر از نرخهای اعلامشده برای گاز صنعتی در شماری از رقبای منطقهای قرار دارد.
مجموع این ارقام، تصویر متفاوتی از هزینه انرژی در صنعت فولاد ارائه میدهد؛ جایی که رشد نرخ حاملها همزمان با کاهش دسترسی، فشار را از دو مسیر بر تولید وارد میکند. در چنین شرایطی، انرژی بهجای آنکه صرفاً یک نهاده ارزان و مزیتزا باشد، به یکی از مؤلفههای تعیینکننده هزینه تولید و رقابتپذیری فولاد تبدیل شده است.