نقش “استیل پرایس” در همگرایی تولید محصولات فولادی باارزش افزوده بالا
معدن۲۴- در سالهای اخیر، موسسه استیل پرایس با برگزاری کنفرانسهای متعدد و با دعوت از سخنرانانی اعم از مسئولان رده بالای وزارت صمت، مدیران توانمند بخش خصوصی و همچنین سخنرانان خارجی به همراه برگزاری پنلهای تخصصی، سعی داشته تا نقشی اساسی در پیشبرد اهداف توسعه پاییندست و ارتقاء محصولات با ارزش افزوده بالا در صنعت فولاد کشور ایفا کند.
به گزارش معدن۲۴، صنعت فولاد یکی از ارکان اساسی توسعه اقتصادی و صنعتی هر کشور به شمار میآید. در سالهای اخیر، ایران به اهداف کمی طرح جامع فولاد دست یافته است و اکنون زمان آن فرارسیده است که به کیفیت و بهبود فرآیندهای تولید توجه بیشتری شود. رویکردی که در همه کنفرانسهای برگزار شده استیل پرایس در سنوات گذشته بر آن تاکید شده و محوریت اصلی سخنرانیها و پنلهای تخصصی این رویداد را با دعوت از سخنرانان دولتی و بخش خصوصی تشکیل داده است.
به تازگی مدیرعامل ایمیدرو طی سخنانی اظهار داشت: طرح های جدید زنجیره فولاد باید با هماهنگی ایمیدرو اجرایی شوند تا تداخلی با طرح جامع فولاد نداشته باشند.
«محمد مسعود سمیعی نژاد» در جلسه پایش طرح ها و برنامه های شرکت معدنی و صنعتی گهرزمین با تاکید بر مطلب فوق، تصریح کرد: در حال حاضر به اهداف کمی طرح جامع دست یافته ایم اما از این پس باید بر ایجاد واحدهای کیفی تولید فولاد تمرکز کنیم؛ از این رو ضروری است که هر طرح جدیدی در راستای توازن این زنجیره اجرایی شود و در عین حال در زمان اجرا با مشکلات متعدد از جمله تامین ارز و … مواجه نشود.
به گفته معاون وزیر صنعت معدن و تجارت، سیاست جدید بر مبنای احداث کارخانه های صنایع پائین دستی فولاد و رشد ارزش افزوده در این بخش متمرکز شده این در حالی است که توسعه واحدهای بالادستی به سبب چالش در تامین مواد اولیه، تامین زیرساخت ها و … جزو برنامه های دولت و وزارت صنعت معدن و تجارت نیست.
در ادامه این گزارش به بررسی ضرورتها و راهکارهای ایجاد واحدهای کیفی تولید فولاد در ایران؛ همانطور که در کنفرانس های استیل پرایس بر آن تاکید شده بود، میپردازیم.
وضعیت کنونی صنعت فولادایران با ظرفیت تولید فولاد خام به میزان ۵۵ میلیون تن در سال، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان فولاد در خاورمیانه است. با این حال، تمرکز عمده بر روی افزایش کمیت تولید موجب غفلت از جنبههای کیفی شده است.
ضرورت توجه به کیفیت۱. رقابتپذیری جهانی: با توجه به افزایش رقابت در بازارهای جهانی، تولیدکنندگان ایرانی باید بتوانند محصولات با کیفیت بالا ارائه دهند تا بتوانند سهم بازار خود را حفظ کنند.
۲. تامین نیازهای داخلی: کیفیت پایین محصولات فولادی میتواند منجر به عدم رضایت مشتریان داخلی و کاهش مصرف شود. این امر میتواند بر پروژههای عمرانی و صنعتی کشور تأثیر منفی بگذارد.با توجه به شرایط کنونی صنعت فولاد در ایران، تمرکز بر ایجاد واحدهای کیفی تولید فولاد امری ضروری است. این رویکرد نه تنها به افزایش رقابتپذیری کمک میکند، بلکه میتواند به تأمین نیازهای داخلی و پایداری محیط زیست نیز منجر شود. برای تحقق این اهداف، نیازمند سرمایهگذاری در فناوری، آموزش نیروی انسانی، توسعه استانداردها و تحقیق و توسعه هستیم.
این اقدامات میتواند زمینهساز رشد پایدار صنعت فولاد در ایران باشد و کشور را به یکی از پیشگامان این صنعت در سطح جهانی تبدیل کند.