«رفیقان می‌روند و یادشان در جان ما باقیست، صدای خنده‌شان، عطر حضور و مهرشان باقیست…»
معدن ۲۴:خبر درگذشت ناگهانی دوست و یار دیرین‌مان، زنده‌یاد مهندس محسن رحیمی، از فعالان باسابقه بخش معدن و رئیس کمیته فلزات رنگین و فرآوری خانه معدن ایران، برای من و خانواده بزرگ معدن کشور، خبری تلخ و اندوه‌بار بود.
برای من، رحیمی تنها یک همکار و فعال معدنی نبود؛ رفیقی خوش‌رو، صمیمی و نجیب و همراهی قابل اتکا بود که حضورش در هر جمعی با لبخند، آرامش و مهر همراه می‌شد.
سال‌ها در کنار یکدیگر برای معدن این سرزمین گفت‌وگو کردیم، دغدغه داشتیم، تلاش کردیم و روزهای تلخ و شیرین بسیاری را پشت سر گذاشتیم. اکنون پذیرفتن نبودن دوستی که همواره با روی گشاده و قلبی مهربان در کنارمان بود، دشوار است.
بعضی آدم‌ها با رفتنشان از جمع ما کم نمی‌شوند؛ جای خالی‌شان برای همیشه در میان ما باقی می‌ماند.
محسن رحیمی عزیز از همان دوستانی بود که خاطره لبخند، رفاقت و همراهی‌اش از یاد نخواهد رفت.
این ضایعه دردناک را به خانواده محترم و داغدار ایشان، دوستان، همکاران و جامعه معدن و صنایع معدنی کشور تسلیت می‌گویم و از خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده، رحمت و آرامش ابدی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسئلت دارم.
یاد رفیق عزیزمان محسن رحیمی گرامی و نام و خاطره‌اش ماندگار باد.
هیأت‌مدیره و هیأت امنای خانه معدن ایران
محمدرضا بهرامن
۱۱ مهرماه ۱۴۰۵