پیشبینی تقاضای جهانی فولاد کاهشی شد/ سایه رکود چین بر بازار جهانی
معدن۲۴: انجمن جهانی فولاد (Worldsteel) در تازهترین گزارش چشمانداز کوتاهمدت خود، پیشبینی رشد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ را از ۰.۳ درصد به صفر کاهش داد. تداوم رکود در چین و تشدید تنشها و درگیریها در خاورمیانه از مهمترین دلایل این بازنگری اعلام شده است. همچنین پیشبینی رشد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۷ نیز از ۲.۲ درصد به ۱.۷ درصد کاهش یافته است.
بر اساس گزارش منتشرشده، ورلد استیل انتظار دارد تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ به یک میلیارد و ۷۲۲ میلیون تن برسد؛ رقمی که تقریباً با سطح تقاضا در سال ۲۰۲۵ برابر است. با این حال، پیشبینی میشود این میزان در سال ۲۰۲۷ با افزایش به یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون تن برسد.
آلفونسو هیدالگو دِ کاسِرادا، رئیس کمیته اقتصادی انجمن جهانی فولاد، با اشاره به کندتر بودن روند بهبود بازار نسبت به پیشبینیهای قبلی اعلام کرد که تقریباً تمام کاهش برآورد رشد تقاضای جهانی ناشی از تحولات بازار چین است.
به گفته وی، تقاضای فولاد در کشورهای خارج از چین در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۵ درصد رشد خواهد کرد و این نرخ در سال ۲۰۲۷ به ۴ درصد میرسد؛ رقمی که با پیشبینی شش ماه قبل این انجمن مطابقت دارد. بنابراین، روند احیای بازارهای جهانی خارج از چین تضعیف نشده، بلکه افت ساختاری تقاضا در چین و اختلالات بازار انرژی ناشی از ناآرامیهای خاورمیانه، تصویر کلی بازار را تحت تأثیر قرار داده است.
چین؛ عامل اصلی افت تقاضای جهانی فولاد
ورلد استیل پیشبینی میکند تقاضای فولاد چین در سال ۲۰۲۶ با افت ۲ درصدی مواجه شود. ادامه کاهش سرمایهگذاری در بخش املاک و مستغلات و منفی ماندن روند هزینهکرد در پروژههای زیرساختی، از عوامل اصلی این کاهش هستند.
اگرچه تقاضای بخش تولید چین به پشتوانه صادرات قدرتمند رشد کرده، اما این افزایش نتوانسته ضعف سایر بخشهای مصرفکننده فولاد را جبران کند. انتظار میرود در سال ۲۰۲۷، شدت کاهش تقاضای فولاد چین به یک درصد محدود شود؛ هرچند تنشهای تجاری همچنان ریسک مهمی برای بازار این کشور به شمار میروند.
هند در صدر بازارهای بزرگ فولادی جهان
در مقابل چین، چشمانداز بازار فولاد هند همچنان مثبت ارزیابی میشود. بر اساس پیشبینی ورلد استیل، تقاضای فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ با رشد ۷.۹ درصدی به ۱۷۲.۴ میلیون تن و در سال ۲۰۲۷ با افزایش ۸ درصدی به ۱۸۶.۲ میلیون تن خواهد رسید.
توسعه زیرساختها، رونق ساختوساز، سرمایهگذاری در بخش املاک خصوصی، انرژیهای تجدیدپذیر و رشد صنعت خودروسازی از مهمترین محرکهای افزایش مصرف فولاد در هند هستند.
افت ۱۱ درصدی تقاضای فولاد در کشورهای شورای همکاری خلیج فارس
در منطقه خلیج فارس، چشمانداز بازار فولاد تحت تأثیر مستقیم تحولات ژئوپلیتیکی قرار گرفته است. پس از رشد ۱۷.۷ درصدی تقاضای فولاد کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) در سال ۲۰۲۵، ورلد استیل اکنون کاهش حدود ۱۱ درصدی این شاخص را برای سال ۲۰۲۶ پیشبینی میکند.
تداوم درگیریها در خاورمیانه موجب به تعویق افتادن واگذاری پروژهها، آغاز عملیات ساختوساز و تصمیمگیریهای مالی شده است. با این حال، در صورت بهبود شرایط امنیتی و بازگشایی تنگه هرمز، پیشبینی میشود تقاضای فولاد این منطقه در سال ۲۰۲۷ حدود ۱۱.۳ درصد افزایش یابد.
ویتنام نیز از دیگر بازارهای قابل توجه در این گزارش است. انتظار میرود تقاضای فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ رشدی دورقمی را تجربه کند و مصرف ظاهری فولاد برای نخستین بار از مرز ۳۰ میلیون تن عبور کند؛ روندی که عمدتاً با رکوردشکنی فعالیتهای ساختوساز مسکونی و تجاری پشتیبانی میشود.
بهبود تدریجی بازارهای اروپا و آمریکا
بر اساس برآورد انجمن جهانی فولاد، به استثنای چین و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس، تقاضای فولاد در سایر بازارهای جهان در سال ۲۰۲۶ حدود یک درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۲.۲ درصد رشد خواهد کرد.
در اتحادیه اروپا، مصرف ظاهری فولاد در سال ۲۰۲۶ با کاهش ۰.۳ درصدی همراه خواهد بود، اما انتظار میرود در سال ۲۰۲۷ حدود ۳.۱ درصد افزایش یابد. بخشی از این روند به انباشت موجودی فولاد پیش از اجرای سازوکار تعدیل کربن در مرزهای اتحادیه اروپا (CBAM) در سال ۲۰۲۶ مربوط میشود.
در آمریکا نیز تقاضای فولاد در سال ۲۰۲۶ حدود ۲ درصد رشد خواهد کرد. سرمایهگذاری در مراکز داده و زیرساختهای انرژی از عوامل اصلی این افزایش هستند. برای سال ۲۰۲۷ نیز رشد حدود ۱.۵ درصدی تقاضا پیشبینی شده است.
ژاپن و کره جنوبی نیز در مسیر بهبود محدود تقاضای فولاد قرار دارند، هرچند برآوردها نشان میدهد هیچیک از این دو بازار در بازه زمانی پیشبینیشده به سطح مصرف پیش از دوره رکود بازنخواهند گشت.
در مجموع، تازهترین چشمانداز انجمن جهانی فولاد نشان میدهد رکود ساختاری بازار چین همچنان مهمترین عامل محدودکننده رشد تقاضای جهانی است؛ با این حال، تداوم رشد مصرف در هند، ویتنام و برخی بازارهای نوظهور میتواند بخشی از فشار ناشی از افت تقاضا در اقتصادهای بزرگ را جبران کند.